Het lijkt er geen twijfel over te bestaan dat de grootste trend in 2026 de integratie van Crypto en TradFi zal zijn. In de afgelopen maand zijn er al veel voorbeelden geweest: Coinbase heeft een strategie voor een multifunctioneel handelsplatform gelanceerd, Nasdaq heeft een 5*23-uurs handelsmechanisme geïntroduceerd, a16z heeft $15B opgehaald met de focus op de integratie van AI + Crypto, en de Solana-ecosysteem en X Smart Cashtags-producten zijn diep geïntegreerd.... enzovoort. In de verschillende fusies tussen Crypto en TradFi zie ik momenteel slechts twee zekerheden: 1) $ETH blijft de onbetwiste heerser als "settlement layer", met de omvang van de TVL van stablecoins en het vertrouwen van instellingen in RWA als een proeftuin, en is daarmee de meest betrouwbare on-chain kluis voor Old Money; 2) $SOL heeft zich onder de nieuwe positionering van de "ICM-infrastructuurlaag" gericht op een "productconsumptie"-integratieroute. Of het nu gaat om de PayFi-betalingsverhaal of de tokenisatie van RWA-activa, Solana richt zich op hoge frequentie en lage kosten van liquiditeits-efficiëntie, wat ook de beste manier is voor TradFi om de massa te bereiken.

Eindelijk ontslagen uit het ziekenhuis. De lichtroze bakstenen buitenmuur van het Zhe Er ziekenhuis voelt op dit moment warm aan, in schril contrast met de kreten die constant uit de ziekenhuiskamer komen. Mijn eerste keer onder volledige narcose, en zonder enige verklaring is er een orgaan verwijderd. Het klinkt allemaal een beetje onverwacht, maar het lijkt alsof ik er niet aan kon ontsnappen. Goed, laten we eens goed terugkijken: wat is er eigenlijk gebeurd achter deze "gezondheidsstrijd"? - De oorzaak van dit alles was eigenlijk een "goed nieuws". Omdat mijn vrouw bijna gaat bevallen, heb ik de afgelopen zes maanden geprobeerd mijn gezondheid te verbeteren. Maar door meer dan tien jaar ongezonde levensstijl na mijn afstuderen, en de lange emotionele schommelingen in de cryptomarkt van de afgelopen twee jaar, weet ik niet hoeveel gezondheidsproblemen er in mijn lichaam verborgen liggen. Obesitas met een te hoge BMI? Verhoogde triglyceriden? Hyperurikemie? Jicht? Nierstenen? Fasciitis plantaris? En de galstenen + galblaadjesadenomyose die ik pas serieus ben gaan nemen na de aanbeveling van de arts om ze te verwijderen? Klinkt het niet overdreven? Er wordt vaak gezegd dat je in de middelbare leeftijd niet aan de drie hoge waarden kunt ontsnappen, maar de verschillende problemen waarmee ik te maken heb, zijn al veel ernstiger dan alleen maar "subgezond" te zijn; ze beïnvloeden mijn normale leven al ernstig. Laten we beginnen met jicht, dat is de eerste verkeerde weg die ik heb bewandeld. Mijn urinezuurwaarden waren altijd aan de hoge kant. In 2019 had ik ineens pijn aan mijn voet en werd ik in het ziekenhuis gediagnosticeerd met "jicht", maar ik had er toen geen idee van en nam het niet serieus. Tot twee jaar later de pijn weer opkwam, en het werd steeds frequenter. Ik ging naar een ander ziekenhuis, waar ze me vertelden dat het "fasciitis plantaris" was. Er gebeurde iets treurigs: de komende drie tot vier jaar heb ik jicht als fasciitis plantaris verdragen. Elke keer als het opkwam, liep ik met pijn op één voet, en ik weet niet hoeveel ik heb geleden. Ik heb nooit gedacht dat een beetje jichtmedicatie me snel beter zou kunnen maken, en ik heb nooit nagedacht over de factoren die jicht kunnen uitlokken en hoe ik die kan beheersen. Tot vorig jaar, na meer dan tien aanvallen, pijn, en een systematische analyse van de oorzaken, realiseerde ik me plotseling dat mijn echte aandoening "jicht" was, en niet "fasciitis plantaris". Inderdaad, na de juiste behandeling en preventie van de uitlokkende factoren, bleek uit de recente medische keuring dat de jichtkristallen bijna waren opgelost. Zolang ik de medicatie voor het verlagen van urinezuur blijf innemen, zou het goed moeten komen. Ik voelde me opgelucht en vol vreugde; die langdurige kwelling door de aandoening die bijna genezen was, gaf me echt een gevoel van blijdschap. - Maar toen ontplofte er een onverwachte "bom". Bij deze medische keuring werd een bijzonder ongunstige indicator gevonden: meervoudige galstenen van 1,7 cm in combinatie met galblaadjesadenomyose. Vooral de opmerking van de arts dat "adenomyose een risico op kanker met zich meebrengt", maakte me plotseling angstig. Ik realiseerde me dat ik de afgelopen maand vaak last had van maagzuur en dat ik altijd een doffe pijn in mijn rechterbovenbuik voelde. Zelfs mijn jarenlange probleem dat ik altijd diarree kreeg van vet voedsel, zou dat allemaal door galblaasontsteking veroorzaakt kunnen zijn? Zes maanden geleden had ik vanwege de diarree een colonoscopie ondergaan, en er was niets aan de hand, dus ik dacht dat het gewoon het prikkelbare darm syndroom was. Blijkbaar was de oorzaak van al deze ellende die slechte galblaas. Toen ik het echografierapport met die grote steen zag, kon ik het bijna niet geloven. Ik herinner me dat ik bij de laatste keuring geen galstenen had, hoe kon het dat die in twee jaar zo groot was geworden? Maar toen ik de medische rapporten van twee jaar geleden, zelfs vier jaar geleden, opzocht, raakte ik in paniek: die steen was twee jaar geleden al 15 mm groot, en vier jaar geleden was hij al niet klein meer. Hij was er al lang, ik had het alleen selectief genegeerd. Echt, op dat moment voelde ik me zo dom voor mijn zwakke bewustzijn van gezondheid en mijn onverschillige houding ten opzichte van de abnormale indicatoren in de medische rapporten, dat ik mezelf gewoon niet kon vergeven. Maar ik weet heel goed dat het geen zin heeft om in het verleden te blijven klagen. Nu moet ik goed overwegen of ik de galblaas wil behouden: Behouden: Ik moet de risico's van af en toe buikpijn en verdere acute galblaasontsteking, evenals de potentiële risico's van kwaadaardige veranderingen, verdragen. Niet behouden: Ik moet een operatie ondergaan en een orgaan verliezen. Met onzekerheid en angst heb ik herhaaldelijk met Gemini gesproken, verschillende mogelijkheden overwogen, en AI gevraagd om me te helpen analyseren en alle mogelijke problemen en kosten te simuleren. Uiteindelijk kwam ik tot de conclusie: snijden. Als ik snijd, kan ik misschien een relatief hoge kwaliteit van leven behouden, vrij van de constante zorgen van buikpijn en diarree; als ik niet snijd, wat als het kwaadaardig wordt? De gevolgen zijn ondenkbaar, galblaaskanker is immers de "koning der kankers". Dus, na overleg met mijn vrouw, besloot ik resoluut tot verwijdering. En toen ging ik met angst en onrust voor het eerst in mijn leven naar het ziekenhuis, voor het eerst op de koude operatietafel, en voor het eerst begon ik te begrijpen wat "gezondheid is de basis van de revolutie" betekent. Ik realiseerde me ook eindelijk: de onwetendheid die voortkwam uit een zwak gezondheidsbewustzijn in mijn jonge jaren, moet op een dag worden terugbetaald. De operatie was een minimaal invasieve laparoscopische verwijdering, het klinkt misschien klein, maar de pijn voor en na de operatie herinnerde me er voortdurend aan dat ik niet langer op mijn gevoel kan leven. Als je ziek bent, moet je moedig de behandeling aangaan; als er potentiële risico's zijn, moet je de instructies van de arts opvolgen. Dit zijn absoluut geen loze woorden, maar op een bepaalde leeftijd moeten ze de levensprincipes en -regels zijn die je moet naleven, zonder enige slordigheid. Er zijn nog veel details die ik hier niet verder zal uitweiden. Iedereen moet ook niet denken dat de problemen die ik hierboven heb genoemd niet zo erg zijn; misschien zijn ze in vergelijking met mensen die in de ICU vechten voor hun leven of die lijden aan een terminale ziekte, inderdaad slechts een paar gelukkige kwalen. - Maar het belangrijkste is dat ik, als ik de tijdlijn verleng, de "oorzaak-gevolgrelatie" zie: Ik zie dat als jicht de eerste keer niet serieus wordt genomen, het echt stenen kan vormen; ik zie dat als galstenen niet op de een of andere manier worden beheerst, de hele galblaas echt kan vergaan; wat te denken van de komende hoge bloeddruk en hoge cholesterol? Met de toenemende risicofactoren door de leeftijd, durf ik me niet voor te stellen welke onbekende "bommen" er in de toekomst nog op ons wachten. Dit is de reden waarom ik dit met vrienden deel: ik hoop dat iedereen regelmatig medische keuringen serieus neemt, abnormale indicatoren in hun lichaam serieus neemt, en de "oorzaak-gevolgrelatie" die artsen of negatieve opmerkingen benadrukken serieus neemt. Natuurlijk is er nog een heel echte reden waarom ik deze keer vastbesloten ben om "de bommen te ontmantelen": Ik word binnenkort vader, en ik wil de onwrikbare verdediging zijn voor hem/haar na de geboorte. Ik wil ook mijn vrouw bedanken voor haar gezelschap en zorg terwijl ze met een grote buik loopt, dankbaarheid. Tot slot wens ik iedereen een leven zonder ziekte en een gezond lichaam in het nieuwe jaar!

Broeders, het lijkt erop dat jullie "bull market" eraan komt, terwijl mijn blockchain-systeem tijdelijk "offline" is 😭. Eén advies in duizend woorden: gezondheid is het kapitaal van de revolutie!